Yorum yok Genel kozcelik

İslam dinini kabul sonrasında gelişen Türk edebiyatında görülen manzum ve mensur eserlerde Hz. Peygamber’in yeri diğerleri arasında dikkat çekici bir konum arz eder. Nitekim sadece Hz. Peygamber’i konu edinen edebi türlerin ve bu türlerde yazılan eserlerin sayısına bakmak bile konuyla ilgili yeterli fikir verir. Başta naat olmak üzere, mevlid, siyer, hilye, esmâ-i Nebî, kırk hadis, yüz hadis gibi manzum ve mensur eserlerin verildiği türlerden biri de Şemâil-i Şerîflerdir. Bu eserler arasında telif olanlar bulunduğu gibi tercümelere de rastlanmaktadır. Tercüme eserlere bakıldığında ise İmam Tirmizi’nin eş-Şemâil adlı kitabının kaynak metin olarak seçildiği görülür. Farklı zamanlarda birkaç defa tercüme edilen söz konusu eserin mensur ve manzum çevirileri yazma hâlinde kütüphanelerde bulunmaktadır. Bu çeviriler içinde hakkında akademik çalışma yapılanlar olduğu gibi neredeyse hiç bilgi bulunmayanlar da vardır. Bunlardan biri de sadece bir çalışmada adından bahsedilen, 17. yüzyılda yapılmış bir Şemâil tercümesidir. Hayatı hakkında detaylı bilgiye rastlanmayan, eserinde kendisini  Ahmed b. Şeyh Tâcülârifîn olarak tanıtan birisi tarafından Bağdat Valisi Hasan Paşa’ya ithaf edilen eserin şimdilik tek nüshası bilinmektedir. Bildiride Türk edebiyatındaki Şemâil tercümeleri hakkında genel bilgiler sunulduktan sonra Ahmed b. Şeyh Tâcülârifîn’in ulaşılabildiği kadarıyla hayatı hakkında bilgiler verilecek, ardından tercüme eseri tanıtılacak ve bu tercümenin kaynak metinle mukayese edilmesi neticesinde ulaşılan sonuçlar belli başlıklar altında ele alınacaktır.

Anahtar Kelimeler: Türk Edebiyatı, 17. Yüzyıl, Tercüme, İmam Tirmizi, eş-Şemâil, Ahmed b. Şeyh Tâcülârifîn

    kozcelik kozcelik

    About | Hakkında:
    Kurum/Bölüm | Institution/Department :